شب پرستاره
در اثر «شب پرستاره»، زنی تنها و آراسته (بیجین) زیر گسترهی عظیم آسمان شب ایستاده و به هلال ظریف ماه و ستارگان دوردست خیره شده است.
ستّای صحنه را به عناصر اصلی و ضروری آن تقلیل میدهد: خطوطی ساده و پاکیزه، سطوح وسیع رنگی، فضاهای خالی با چیدمانی سنجیده و پالت رنگی محدود و متعادل. حاصل کار، اثری است که همزمان حالوهوایی سنتی و جلوهای شگفتانگیز از مدرنیته دارد.
او بهجای آنکه دقیقاً به ما بگوید زن در چه اندیشهای است، فضایی از احساس و تأمل بر جای میگذارد؛ لحظهای آرام، اندکی اندوهبار و آکنده از تنهایی، در زیر آسمان شب.
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باش!