امروز زادروز هیلما آف کلینت است؛ به همین مناسبت، این هنرمند پیشگام سوئدی را با معرفی یکی از آثار انتزاعی و خارق‌العاده‌اش از مجموعه‌ی «اروس» جشن می‌گیریم. آیا پیش‌تر چیزی درباره‌ی این مجموعه شنیده‌اید؟

مجموعه‌ی «نقاشی‌هایی برای معبد» بلندپروازانه‌ترین پروژه‌ی هنری هیلما آف کلینت بود؛ مجموعه‌ای گسترده شامل نزدیک به ۲۰۰ اثر که بین سال‌های ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۵ خلق شدند. آف کلینت باور داشت که راهنمایان معنوی‌ای که آن‌ها را «استادان عالی‌رتبه» می‌نامید، مأموریت خلق این مجموعه را به او سپرده‌اند. او تصور می‌کرد که این نقاشی‌ها سرانجام در معبدی گرد هم خواهند آمد؛ معبدی که به درک معنوی اختصاص دارد.

این مجموعه به سیر تکامل انسان و کیهان می‌پردازد و به‌ویژه بر این ایده تمرکز دارد که جهان مرئی از نیروهایی متضاد تشکیل شده است: روح و ماده، مردانه و زنانه، نور و تاریکی؛ نیروهایی که در نهایت می‌کوشند به وحدت برسند. آف کلینت برای بیان این روابط نامرئی، زبان بصری ویژه‌ی خود را پدید آورد و در آثارش از شکل‌های هندسی، مارپیچ‌ها، گل‌ها، حروف، واژه‌ها و رنگ‌هایی که با دقت انتخاب شده بودند، بهره گرفت.

مجموعه‌ی «اروس» که در سال ۱۹۰۷ نقاشی شد، دومین بخش از مجموعه‌ی «نقاشی‌هایی برای معبد» است. عنوان آن به اروس، خدای عشق، باروری و میل در اساطیر یونان، اشاره دارد؛ اما علاقه‌ی آف کلینت به عشق صرفاً به کشش عاشقانه محدود نمی‌شد. او عشق را نیرویی می‌دانست که می‌تواند اضداد را به یکدیگر پیوند دهد.

در سراسر این مجموعه، رنگ زرد نماد اصل مردانه و رنگ آبی نماد اصل زنانه است. تعامل این دو رنگ، حرکتی تدریجی به‌سوی تعادل و وحدت را به تصویر می‌کشد. استفاده از صورتی‌های ملایم، خطوط ظریف، شکل‌های بیضی، گل‌ها و دیگر فرم‌های ارگانیک، به این نقاشی‌ها حال‌وهوایی لطیف و تقریباً شادمانه بخشیده است؛ حال‌وهوایی که در مقایسه با برخی دیگر از بخش‌های مجموعه‌ی «معبد» برجسته‌تر به چشم می‌آید.

در میان شکل‌های انتزاعی این آثار، حروف و واژه‌هایی نیز دیده می‌شوند که بخشی از نظام نمادین شخصی آف کلینت هستند. او خود مجموعه‌ی «اروس» را آمیزش رنگ‌ها توصیف می‌کرد و آن را با دستیابی به درک و شناخت از راه عشق پیوند می‌داد.