این لحاف یکی از مهم‌ترین آثار تاریخی پارچه‌ای استرالیا به شمار می‌رود؛ اثری که زنان محکوم در سال ۱۸۴۱، در جریان سفر تبعیدشان از انگلستان به سرزمین ون دیمِن (تاسمانی امروزی)، با کشتی «راجا» خلق کردند.

این لحاف از بیش از ۲۸۰۰ تکه پارچه ساخته شده و روی آن نوشته‌ای گلدوزی‌شده وجود دارد که در آن، زنان از اعضای «انجمن بانوان بریتانیا برای ترویج اصلاح و بازپروری زنان زندانی» به‌خاطر حمایت و دلگرمی‌شان قدردانی کرده‌اند. این انجمن به رهبری الیزابت فرای، از پیشگامان اصلاح نظام زندان‌ها، فعالیت می‌کرد.

احتمالاً کیزیا هیتر، از فعالان اصلاح امور زندان‌ها که در این سفر همراه زنان بود، سازمان‌دهی این کار را بر عهده داشت. او زنان را تشویق کرد با استفاده از پارچه‌هایی که پیش از حرکت در اختیارشان گذاشته شده بود، در کنار یکدیگر خیاطی کنند.

امروزه هنوز ردپای سازندگان این لحاف دیده می‌شود؛ نه‌فقط در تکه‌دوزی‌های ظریف و گلدوزی‌های پیچیده‌اش، بلکه حتی در لکه‌های ریز خون که بر اثر سوزن خوردن انگشتانشان بر جای مانده است.