الکساندرا اکستر، هنرمند اوکراینی، از چهره‌های برجسته‌ی جنبش آوانگارد در اوایل قرن بیستم بود. او که پیوسته میان کی‌یف و پاریس در رفت‌وآمد بود، به حلقه‌ی ارتباطی مهمی میان تجربه‌های هنری نوگرایانه در اروپای غربی و شرقی تبدیل شد. اکستر در پاریس با پابلو پیکاسو، ژرژ براک و هنرمندان فوتوریست ایتالیایی، از جمله فیلیپو تومازو مارینتی، آشنا شد و توانست ایده‌های کوبیسم فرانسوی و فوتوریسم ایتالیایی را با جنبش نوظهور کوبیوفوتوریسم پیوند دهد. 

این اثر با عنوان «طبیعت بی‌جان» احتمالاً در فاصله‌ی سال‌های ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۴، در دوران اقامت اکستر در پاریس، خلق شده است. 

فضای گسسته‌ی تابلو و سطوحی که بر روی یکدیگر قرار گرفته‌اند، آشکارا از تأثیر کوبیسم حکایت دارند؛ با این حال، اکستر این زبان هنری را به شیوه‌ای کاملاً شخصی به کار گرفته است. در این اثر، بطری و لیوان ــ از عناصر آشنای نقاشی‌های طبیعت بی‌جان کوبیستی ــ در کنار تکه‌هایی از روزنامه، آگهی‌ها و قطعات دیگری از کلاژ قرار گرفته‌اند. در گوشه‌ی بالای سمت چپ تابلو نیز حرف مرموز «A» دیده می‌شود که تیری از میان آن عبور کرده است.

اما چشمگیرترین ویژگی اثر، فاصله گرفتن اکستر از طیف رنگی محدود قهوه‌ای و خاکستری است که در بسیاری از آثار اولیه‌ی کوبیسم دیده می‌شود. او در عوض، ترکیب‌بندی تابلو را با رنگ‌هایی تند، زنده و درخشان آکنده است.

حاصل کار، آمیزه‌ای از تجربه‌های رادیکال هنری است که اکستر در پاریس با آن‌ها آشنا شد و سنت‌های بصری برخاسته از سرزمین مادری‌اش. این اثر به‌خوبی جایگاه ویژه‌ی اکستر را به‌عنوان هنرمندی نشان می‌دهد که نه‌تنها میان مراکز مختلف آوانگارد اروپا در رفت‌وآمد بود، بلکه میان آن‌ها پیوند برقرار می‌کرد.